رونمايي‌ها

10897106 1511500169114066 3781226362347382700 n - طلوعی‌های پدر و پسر

طلوعی‌های پدر و پسر

طلوعی‌های پدر و پسر 900 600 modir

گزیده‌ای از یادداشت عباس عبدی بر «تربیت‌های پدر» که در ماهنامه‌ی تجربه، شماره ۳۳، آذر Asian mail order brides magazine – Asian brides for sale online! 93 منتشر شده است

 


تربیت‌های پدر، مجموعه‌ای از پنج داستان کوتاه است با موضوعاتی نزدیک به هم و حضور محوری «ضیاء» پدر راوی در همه آنها. داستان‌هایی که به جزئیاتی از رابطه پدر و پسر در یک بخش و کشف وجوهی از ارتباط پدر با سایر اعضای خانواده در بخش دیگر می‌پردازند. حوادث یک دوره سی ساله زمینه خاکستری توام با رنج و اندوه و ابهام رابطه بین دو کاراکتر اصلی را شکل می‌دهند. داستان‌ها اگرچه مستقل از یکدیگرند و هر یک شروع و پایان ویژه خود را دارند اما به دلیل کیفیتی که گفتم در لایه زیرین به هم پیوسته اند و تا حدود زیادی اسباب مطالعه یک رمان خوب را فراهم می‌آورند.

آنچه کتاب را سمت و سوی سراسری می‌دهد، جست‌وجوهای راوی (پسر) است برای درک ضیاء (پدر) حال و بیشتر ضیاء دوران کودکی و نوجوانیش و در ادامه رسیدن به نقطه تفاهم نسبی با او، چرا که به هشیاری دریافته است نه تنها قادر به تغییر گذشته نیست بلکه قضاوت‌های قبلی‌اش به تدریج با دریافت اطلاعات تازه و کشف رازهای نگفته با تغییرات و تعدیلات قابل اعتنایی مواجه است. تلاش راوی و جست‌وجوهایش برای رسیدن به آینده‌ای فاقد نفرت، بدون ابهام و بدون دغدغه برقراری رابطه‌ای تازه برای حفظ چیزی در گذشته، در حال یا آینده با پدر است. قرار نیست اتفاق تازه‌ای بیفتد، رابطه تازه‌ای پایه‌ریزی شود یا چیزی از رابطهدردآلود این دو در گذشته ترمیم یا تفسیر تازه شود. و اگر این وظیفه تماما بر عهده راوی باشد، نمی‌خواهد به اصطلاح زندگی بر خرابه‌های نوی جهان زلزله‌زده دوره سی ساله بنا کند. او پای روایت پنجگانه خود نشسته که در نهایت به آرامش یا تعادلی برسد و بگذارد و برود بدون این که جهان ضیاء را ویران کند. شاید حاضر کردن مادر و نقل قول‌هایی از او که گاها تعیین کننده و تمام کننده به نظر می‌رسند از یک طرف ناشی از حقانیتی است که راوی برای درک و قضاوت گذشته خود از زندگی بدون حضور پدر قائل است و از طرف دیگر نشانه عدالت‌خواهی و تساوی‌طلبی و نگاه واقع‌بینانه راوی است از گذشته‌ای که کم‌کم و در طول روایت به نمایش می‌گذارد. همین امادگی ذهنی راوی برای کنار آمدن با گذشته (و پدر خود)، از او شخصیتی دوست داشتنی و آگاه می‌سازد که یاد گرفته است هر مساله و هر فردی را در شرایط خاص خود ارزیابی کند. اگرچه طلوعی در بیان این بخش و این وجه از داستان‌های خود بسیار موفق بوده، اما در آن بخش که به هر حال اجبار می‌یابد نسبت به نفس حوادث نیز قضاوت کند و به عبارتی از سکوی بلندتری به آن دوره تاریخی نگاه کند چندان تلاشی از خود نشان نمی‌دهد. و اگر بگویم باز هم این از هشیاری طلوعی است که در حوزه‌هایی که تجربه زیستی کافی (به لحاظ سن‌وسال نویسنده) ندارد و خود مستقیم شاهد حوادث و جریان‌های تاریخی و اجتماعی نبوده، کمتر وارد می‌شود.

فیلم متاسفانه به سرانجام رسید

فیلم متاسفانه به سرانجام رسید 150 150 modir

11222997 10204538041153104 2346424271981106049 o - فيلم متاسفانه به سرانجام رسيد

mtham - رئال مادرید مهمان خانه رمان همدان

رئال مادرید مهمان خانه رمان همدان

رئال مادرید مهمان خانه رمان همدان 805 537 modir

mtham - رئال مادرید مهمان خانه رمان همدانمحمد طلوعی مهمان جلسه نهم و دهم خانه رمان همدان بود که به نقد رمان تازه چاپ «رئال مادرید» و سخنرانی او درباره تجربه ها و منابع نوشتن اختصاص داشت. در آغاز، تیمور آقامحمدی به معرفی خانه رمان همدان و وضعیت داستان‌نویسی در همدان پرداخت، سپس محمد طلوعی فصل «رؤیای آدم‌های کور» از رمان «رئال مادرید» را برای حاضران قرائت کرد و جلسه با نقد و بررسی رمان از دید خوانندگان خاضر ادامه پیدا کرد

در دهمین جلسه‌ی خانه‌ی رمان همدان، که روز جمعه هفتم آذر  در محل حوزه هنری استان همدان تشکیل شد، محمد طلوعی تجربه های شخصی خود در نوشتن رمان را برای شرکت کنندگان بازگو کرد و البته ترجیح داد بیش‌تر درباره‌ی بن‌بست نوشتن صحبت کند تا نوشتن، چرا که معتقد بود که همه با نوشتن درگیر هستند، ولی گاهی به بن‌بست می‌رسند: توصیه می‌کنم کتاب «تسلی‌بخشی‌های فلسفی» اثر آلن دوباتن را حتماً بخوانید. این کتاب می‌تواند آرامشی به ما بدهد که چگونه با شکست‌هایمان روبه‌رو شویم.

طلوعی با این سؤال مباحثش را پیش برد: منابع الهام شما در نوشتن چیست؟ نویسندگان دو منبع برای الهام دارند: تجربه‌های دست اول و تجربه‌های دست دوم. نویسندگان از این دو منبع برای نوشتن بهره می‌گیرند. اولی، همان چیزی است که شما با قوای جسمانی و روحانی خود درک و تجربه می‌کنید، دومی نیز تمام چیزهایی که می‌بینید ولی تجربه‌های شخصی شما نیستند، چیزی که دیگران به واسطه‌ای به شما می‌رسانند: فیلم، داستان، موسیقی و… . نویسنده‌های تازه‌کار تنها با تجربه‌های دست اول یا دست دوم خود می‌نویسند. بنابراین دو دسته‌اند: آن‌هایی که خاطرات خودشان را می‌نویسند و آن‌هایی که آن‌چه در کتاب‌ها و فیلم‌ها دیده‌اند می‌نویسند.

نویسنده‌ی حرفه‌ای اولین چیزی که یاد می‌گیرد این است که چگونه رابطه‌ای بین تجربه‌های دست اول و دوم برقرار کند، به‌گونه‌ای که کسی نتواند تشخیص بدهد که داستانی که نوشته، تجربه‌های دست اول اوست یا دست دوم. برخی از من می‌پرسند که چگونه یک نویسنده شویم؟ من می‌گویم ابتدا تجربه‌های دست اول فراوان داشته باشید و بعد تجربه‌های دوم زیادی هم به دست آورید. خیلی زندگی کنید، خیلی سفر بروید. دیدن صحنه‌ای که فقط شما دیده‌اید و نوشتن از آن. باید توانایی‌هایی‌تان در نوشتن را بالا ببرید ولی مهم‌ترین mysugardaddysite.com چیزی که نیاز دارید دنیای متفاوتی در نوشتن است که فقط با تجربه‌های دست اول بزرگ می‌شود. چیزی که نویسنده‌ای را از نویسنده‌ی دیگر متفاوت می‌کند همین تجربه‌هاست. نمونه‌ی موفق آن، ارنست همینگوی است. در مقابل، نویسنده‌هایی هستند که یک‌جانشیند و از خانه‌شان تکان نمی‌خورند، مثل خورخه لوئیس بورخس که با تجربه‌های دست دوم داستان می‌نوشت. خودش می‌گفت من با دایره‌المعارف بریتانیکا داستان می‌نویسم.

وقتی تجربه‌های دست اول و دوم ندارید چرا انتظار دارید داستانی بنویسید که دیگران را تحت تأثیر قرار بدهد؟ وقتی به اندازه‌ی کافی جهان را نمی‌بینید و حوصله‌اش را ندارید چرا مدعی نویسندگی می‌شوید؟ این را می‌گویم برای این‌که به ابتدا برگردیم و نرسیم به جایی که غصه بخوریم که چرا کسی داستان مرا نمی‌خواند!

با گذر از این دو منبع الهام می‌رسیم به اسلوب‌های نوشتن که کاملاً آموختنی هستند. نویسندگی مثل نقاشی و مجسمه‌سازی و… نیست که کسی خودآموخته و مکتب‌نرفته شاهکار خلق کند؛ بنابراین باید این بخش را آموخت، بهترین معلم داستان نیز خواندن داستان است.

طلوعی یکی از مهم‌ترین چیزها در نوشتن داستان را شناخت مقدار لازم در به‌کارگیری توصیف، فضاسازی و… برشمرد: یک سو، بیشینه‌گرایی (MAXIMALISM) و در سوی دیگر کمینه‌گرایی (MINIMALISM) است. استاد اولی فئودور داستایوفسکی است و دومی ریموند کارور. باید مشخص کنید که در کجای این نمودار می‌خواهید قرار بگیرید و آزادانه انتخاب کنید.

این نویسنده در ادامه مطالبی درباره‌ی اهمیت گسترش دایره‌ی واژگانی مطرح کرد: ما روزمره از ۲۰۰۰ کلمه استفاده می‌کنیم. کسی که ۲۰۰۰ کلمه از زبانی بلد است می‌گویند آن زبان را بلد است. سطح دیگری از زبان وجود دارد به نام زبان معیار که ۵۰۰۰ کلمه است. سطح دیگر زبان فرهیختگانی و تخصصی است که ۵۰۰۰ کلمه دارد. یک نویسنده چقدر کلمه احتیاج دارد؟ نویسنده نباید زیر ۲۰۰۰۰ کلمه بلد باشد. این به معنای آن نیست که ما همه‌ی ۲۰۰۰۰ کلمه را در داستان استفاده کنیم، بلکه باید به وقت مناسب، فراخوانی کنید.

در پایان محمد طلوعی مطالبی درباره‌ی مضمون، روان‌شناسی، سبک شخصی، ضرورت خوانش متون کهن ادبیات داستانی مطرح کرد و از داستان‌ها، نویسنده‌های مورد علاقه‌اش و داستان‌هایی که در حال نوشتن‌شان است برای اعضای خانه‌ی رمان همدان حرف زد.

گزارش کامل نشست را اینجا بخوانید
IMG17125610 - داستان‌خوانی آناتومی افسردگی در نمایشگاه کتاب فرانکفورت

داستان‌خوانی آناتومی افسردگی در نمایشگاه کتاب فرانکفورت

داستان‌خوانی آناتومی افسردگی در نمایشگاه کتاب فرانکفورت 635 476 modir

  در سومین روز نمایشگاه بین المللی کتاب فرانکفورت، محمد طلوعی بخشهایی از رمان «آناتومی افسردگی» را برای حاضرین در در غرفه ایران خواند. این کتاب یک رمان شهری مدرن و امروزی است که به افسردگی نسل جوان در زندگی شهری می‌پردازد. داستان ۳ شخصیت اصلی و سه بخش دارد که هر بخش به یکی از این شخصیت‌ها اختصاص یافته است؛ این رمان را قرار است  نشر افق در ۲۰۰ صفحه منتشر کند. همچنین طی نشست هایی حق انتشار ترجمه ایتالیایی رمان به انتشارات ایتالیایی فلترینی فروخته شد.

IMG17125610 - داستان‌خوانی آناتومی افسردگی در نمایشگاه کتاب فرانکفورت